ကၽြန္ေတာ္က ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္မွာ ဗိသုကာပညာသင္ၾကားေနတ့ဲ စတုတၳႏွစ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္သင္ယူေနတ့ဲ ေမဂ်ာက ပံုေတြဆြဲရတယ္။ studio ခန္းထဲမွာထိုင္ၿပီး ေတြးေနရတယ္။ laptop ကိုပဲ သံုး၊ေလးရက္ဆက္တိုက္ ထိုင္သံုးေနရတယ္။ အ့ဲလိုေန႔ရက္မ်ိဳးေတြမ်ားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပထမႏွစ္န႔ဲ ဒုတိယႏွစ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝမွာ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား အားကစားကို လိုက္စားတယ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္နည္းတယ္။
အ့ဲေတာ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ျပန္ဆန္းစစ္ျဖစ္တယ္။ က်န္းမာေရးအတြက္ ခႏၶာကိုယ္ကို လႈပ္လႈပ္ရွားရွားရွိေအာင္ ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ဖို႔ အသိဝင္လာတယ္။ တကယ္လည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစားခ့ဲတယ္။
တကယ့္လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာမွာ အခ်ိန္မရွိတာ၊ တူတူကစားဖို႔ သူငယ္ခ်င္းမရွိတာ စတ့ဲအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြအမ်ားႀကီးေပၚလာတယ္။ အ့ဲဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြအတိုင္းသာ ကၽြန္ေတာ္ေမ်ာေနမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈဆိုတာ ရွိလာမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အနီးအနားမွာရွိတဲ့ အားကစားမွန္သမွ်ကို ကၽြန္ေတာ္စိတ္ပါပါလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ gym ေဆာ့ခ့ဲတ့ဲ ရက္ေတြရွိတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ သထံုကြင္း သြားၿပီး ၾကက္ေတာင္႐ိုက္ျဖစ္တယ္။
paint ball တို႔ laser arena တို႔လို အမ်ားနဲ႔စုေပါင္းလႈပ္ရွားရတာမ်ိဳးေတြလည္း လုပ္ျဖစ္တယ္။
ေဆာင္းတြင္းမနက္ခင္းေတြဆို ကန္ေတာ္ႀကီး ဒါမွမဟုတ္၊ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေျပးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြန႔ဲအတူလည္း ေတာင္တက္ျဖစ္တယ္။
အခုဆို ညေနဘက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြန႔ဲ ေက်ာင္းမွာလည္း ေဘာလံုး training ဆင္းတယ္။
တကယ္ေတာ့ အားကစားတစ္ခုကို လိုက္စားတယ္ဆိုတာ ကၽြမ္းက်င္အဆင့္ထိလည္း ေရာက္စရာမလိုပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို လူငယ္ေတြအတြက္က်ေတာ့ အားကစားဟာ က်န္းမာေရးအတြက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အဓိကကေတာ့ စိတ္မပ်က္ လက္မေလ်ွာ့ဘဲ အျမဲမျပတ္ဆက္လုပ္ေနဖို႔ပါပဲ။
U-Reporter လူငယ္ေတြရဲ႕ အားကစားျပဳလုပ္ျခင္းအေပၚျမင္တဲ့ သေဘာထားစစ္တမ္းအေျဖအျပည့္အစံုကို ဤေနရာတြင္ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။
U-Report အစီအစဥ္အေၾကာင္းကို ပိုမိုသိရိွလိုပါသလား?
www.ureportmyanmar.in သို႔ဝင္ေရာက္ၾကည့္ရွဳႏိုင္ျပီး လူမွဳကြန္ယက္စာမ်က္ႏွာတြင္လည္း ဝင္ေရာက္ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။www.facebook.com/UReportMyanmar
